مطالب مرتبط با «110» در پرواز در شب | نویسنده: بهار حسینی پور
111
وقتی تو نیستی شادی کلام نامفهومی است و دوستت می دارم رازی است که در میان حنجره ام دق می کند وقتی تو نیستیxa0من فکر می کنم تو آنقدر مهربانی که توپ های کوچک بازی تصویرهای صامت دیوار و اجتماع شیشه های فنجان ها، حتی از دوری تو رنج می برند و من چگونه بی تو نگیرد دلم ؟ اینجا که ساعت وxa0آیینه وxa0هواxa0به تو معتادند و انعکاس لهجه شیرینت هر لحظه زیر سقف شیفتگی هایمxa0می پیچد! ... xa0 حسین منزوی...
ادامه مطلب110
شلختهتر از سربازها ندیدهام از جنگ که برمیگردند یکی دستش را یکی پایش را یکی دلش را و حواسپرتترینِ آنها خودش را جا میگذارد! رضا محبی راد...
ادامه مطلب
